Wywiad z Magdą Choroszy, uczestniczką programu ‘You Can Dance’ oraz tancerką Śląsk Wrocław.

1.Ile miałaś lat, gdy zaczeła się Twoja przygoda z tańcem?

-10 lat.

2.Ciężko pracowałaś na swoje obecne umiejętności, czy wcześniej pobierałaś lekcje tańca lub uczęszczałaś na treningi do klubu tanecznego?Opowiedz o tym.

-Nie było łatwo. Kiedy rówieśnicy bawili się na podwórku, ja jeżdziłam na obozy taneczne, na których cięzko pracowałam pod okiem najlepszych trenerów. Oczywiście bez mojej wytrwałości, cierpliwości, wierze we właśne siły, umiejetności same by nie przyszły (uśmiecha się)

3. Określ  nam swój styl tańca, jakbyś go nazwała?

-Latino dance.

4. Dlaczego akurat wybrałaś taniec? Co według Ciebie jest takiego wyjątkowego  w tancu? Co czujesz kiedy tańczysz?

- Dlaczego taniec? Ponieważ dzięki niemu mogę wyrazić samą siebie, to co czuję, kim jestem. Kiedy tańczę znikają wszystkie moje smutki, a ja czuję się spełniona. Taniec to wyjątkowa moc, która przyciąga każdego człowieka.

5. Taniec jest Twoją jedyną pasją? Jakie inne talenty posiadasz, którymi chciałabyś się pochwalić?

- Do moich pasji należy taniec oraz spanie!  Oprócz tańca interesuje się koszykówką oraz siatkówką.

6. Powiedz, kto jest Twoim idolem, mistrzem, wzorem do naśladowania? Czy jest jakiś tancerz, którego podziwiasz szczególnie?

-Moim ideałem, mistrzem, wzorem do naśladowania są moi rodzice, zwłaszcza mama. Dzięki niej realizuje się w tańcu.

7. Czy  masz na swoim tanecznym koncie jakieś profesjonale występy? Pochwal się (uśmiecha się)

- Na swoim koncie posiadam liczne występy z grupą Cheerleaders Śląsk Wrocław na: meczach koszykówki, występach koszykówki, pokazy taneczne itp.

8. Jakie jest Twoje niezapomniane wydarzenie, największe przeżycie związane z tańcem?

-Moje niezapomniane wydarzenie, największe przeżycie z tańcem to dzień, w którym wybrałam się na casting do YCD do Warszawy i otrzymałam od jutry szansę wyjazdu do Paryża. Szansę wykorzystałam i dostałam się do finałowej 16-tki. Jest to ogromne przeżycie. Tą przygodę zapamiętam do końca życia.

9. Gdzie chciałabyś być za 10 lat i co cjhciałabyś wtedy robić?

- Za 10 lat chciałabym być we własnym mieszkanku i tanczyć ze swoją rodziną (uśmiecha się)

10. Twoje motto życiowe?

- ” Do sukcesu nie ma żadnej windy. Trzeba iść po schodach.”

11. Trzy życzenia do złotej rybki ?

- Chę być zdrowa, chce być szczęśliwa, poproszę o więcej złotych rybek!

Dziękuje Ci Madziu za tą miłą rozmowę i życzę dużo sukcesów.

Recenzja- PAMIĘTNIK

Data premiery na świecie: 20.05.2004r

Data premiery w Polsce: 1.10.2004r

Reżyseria: Nick Cassavetes (aktor, reżyser, scenarzysta, producent)

Muzyka: Asron

Dystrybutor: Warner Bros

Obsada: Rachel McAdams – Allie Nelson,  Ryan Gosling – Młody Noah Calhoun, Gena Rowlands – starsza Allie Nelson, James Garner – starszy Noah Calhoun,  James Marsden – Lon Hammond – narzeczony Allie

Gatunek: melodramat

Produkcja: USA

„Pamiętnik” opowiada o wakacyjnej miłości siedemnastoletniej Allie i niewiele starszego od niej Noaha. Jest to miłość od pierwszego wejrzenia, która musi pokonać wiele przeszkód. Akcja toczy się w ok.. 1940r. Para zostaje nagle rozdzielona. Kończą się wakacje i dziewczyna musi opuścić wieś, w której poznała Noaha i, w której spędziła lato. Rozstają się w kłótni. Noah pisze do niej codziennie przez rok Listy. Razem jest ich 365. Żaden nie dochodzi do Allie. Spotykają się ponownie dopiero po siedmiu latach. Czy stara miłość powróci? Czy złamią wszelkie zasady po to aby być ze sobą? Historie tą zapisaną w tajemniczym pamiętniku czyta codziennie starszy mężczyzna w domu opieki, kobiecie chorej na Alzheimera.

Moim zdaniem jest to jeden z najlepszych filmów w historii kina. Na forach internetowych prawie nie można znaleźć negatywnych opinii o tej produkcji. Nie znalazłam w nim złych cech, ponieważ jest to film, który uwielbiam pod każdym względem. Muzyka w filmie jest wzruszająca i szybko wpadająca w ucho. Rachel McAdams jest jak zawsze niezawodna. Wspaniale gra swoją rolę. Z wielkim oddaniem. Razem z Rayanem Goslingiem tworzą dobrany duet. Ich gra na scenie pokazuje prawdziwe emocje. Film ten jest oparty na książce Nicolasa Sparksa. Kostiumy zostały dobrane odpowiednio do czasów, które zostały przedstawione w filmie ( jest to okres przed i po II wojnie światowej). Sam reżyser słynie z wielu dobrych filmów np.: “Bez twarzy” czy „Widmo”. Gorąco zachęcam do obejrzenia go i radzę przygotować chusteczki, ponieważ film wzrusza fabułą jak i muzyką. Nie chce jednak narzucać swojego zdania, dlatego zapraszam do tego aby każdy sam ocenił ową opowieść…

zizu144

Wtorek, 16.06.2009
godzina 13.15
sala nr 1 – komputerowa

Skład komisji: Gosia Stroka, Celina Niedzielska

Na przeglądzie:
- prezentacja zdjęć przekształconych w PS + oryginały (min 7 zdjęć) – umieszczone na blogu
- prezentacja raportu BigPicture – na blogu
- prezentacja fotoreportażu wraz z tematem, 10 zdjęć – na blogu
- ustne przedstawienie – recenzji, najlepszej prasówki lub tematu media tradycyjne, a Internet – do wyboru jeden temat
- omówienie sylwetki wybranego fotografa z agencji MAGNUM oraz jednego jego zdjęcia, adres strony: http://www.magnumphotos.com
- omówienie gatunków: reportaż, recenzja.

Powodzenia i do zobaczenia we wtorek:)

Każdy poczciwy student z małego miasteczka gna co sił w nogach do wielkich metropolii. Wielkie metropolie jednak mają to do siebie, że mimo iż są zbiorowiskiem najróżniejszych osobowości to i tak giną one w szarym tłumie. Znieczulica –coś na co choruje każde milionowe miasto. Ulice pełne spieszących wszędzie kostek lodu, napędzanych ślepą wiarą w boga- mamonę. Niczym zombie, albo członkowie jakiejś sekty ubierają swoją niewzruszoną maskę nie zatrzymując się, ani nie oglądając.

Jakie to szczęście, że są jeszcze taki inicjatywy jak Flash Mob. Flash Mob – z angielskiego – błyskawiczny tłum, polega przede wszystkim na dobrej zabawie. Grupa zupełnie obcych sobie ludzi umówiona wcześniej w Internecie, tudzież przez sms, zbiera się w jednym miejscu wyprawiając najróżniejsze dziwy. Ważne aby pojawić się, zrobić trochę szumu, przekazać pewien impuls i zniknąć – koniecznie nie zostawiając żadnych śladów.

Pierwszy Flash Mob miał miejsce w 2003 r. w Nowym Jorku. Obsługa sklepu Macy’s musiała być zdziwiona, gdy każdy kolejny klient pytał o „dywanik miłości dla komuny”. Następnie, również w NY, oddawano pokłony ogromnemu pluszowemu dinozaurowi w centrum handlowym. Inicjatywa szybko zyskała popularność i rozprzestrzeniła się nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale na całym świecie. I tak w Australii pojawił się SydMob, w Rosji FMob  RU, a w Polsce – Warszawski Front Abstrakcyjny i FLOB – zrzeszenia zajmujące się prowokowaniem takich akcji.

W Warszawie grupka młodych, na schodach w Galerii Centrum hucznie obchodziła sylwestra 2005… 17. Stycznia 2004 r. , upuszczano też sztućce na stacji metra, przechodzono przez dziurę w ścianie, w końcu –obchodzono urodziny Frontu – wielkim dmuchaniem, a dmuchano we wszystko: instrumenty, imprezowe trąbki, bańki mydlane, dmuchawce. Skandowano o uwolnienie wodorostów i glonojadów pod sklepem z pluszowymi misiami.

W akcjach uczestniczą przede wszystkim młodzi ludzie, studenci i ci, których po prostu stać na odrobinę odwagi i kreatywności. Znikają tak szybko jak się pojawiają zostawiając gapiów w osłupieniu. Niestety Flash Mobowe akcje zainteresowały wielkie korporacje, które zaczęły je wykorzystywać w celach marketingowych, niszcząc pierwotną ideę przyświecającą akcji.

Na fali Flash Mobów, wypłynęły różne inne społeczne akcje np.: australijski Free Hugs czy akcja „jestem wolną książką”.

„Rozjaśnijmy szarość dnia!” – takie hasło widnieje na stronie internetowej WFA i tego stwierdzenia powinniśmy się trzymać. Dziwi mnie to, jak wielu osobom ta szarość przeszkadza, a jak niewielu próbuje coś z tym zrobić. Wszyscy odczuwamy potrzebę przeorganizowania tej codzienności, budowania jej od nowa. Uważam, że takie akcje są nie tylko jednym ze sposobów, dzięki którym może się to udać, ale sposobem, dzięki którym to już się dzieje.  Końcówkę podsumuję swoim mottem: „Jak świat jest zbyt szary to go pokoloruj”, kto ma kredki jeśli nie ty?

hexa1492

Joanna Szotek. Polka studiujaca w Angli. Zdobyla tez pierwsza nagrode, dla najlepszego studenta pierwszego roku na jej kursie..

Na wstępie kilka ogolnych informacji o tobie:

-Na jakiej uczelni studiujesz?

-The University of York.

-Jaki kierunek wybrałaś?

- BSc Accounting, Business and Financial Management degree course.

-Czy mieszkasz daleko od szkoły?

-Tak , w Wakefield 30 mil od Yorku, ale mam dobre polaczenie pociagami.
-Czy długo mieszkasz w UK?

-Prawie 3 lata, wiec chyba dlugoJ.

Zacznijmy od początku. Załóżmy, ze przyjechałam do Wielkiej Brytanii i chciałabym się dostać na studia:

-Od czego powinnam zacząć?

-Jesli masz tylko polska mature to prawdopodobnie bedziesz zmuszona ja przekwalifikowac na angielski odpowiednik( zajmuje sie tym UK NARIC) ale coraz czesciej brytyjskie uniwersytety sa w stanie rozpoznac nasza mature. Warto jednak wczesniej skontaktowac sie z wybrana uczelnia i upewnic ze wszystko jest ok. Natomiast napewno musisz zdac jeden z tych dwoch egzaminow – IELTS albo TOEFL. Na jakim poziomie zalezy od wybranego kursu. Ja nie musialam ich zdawac bo w Polsce studiowalam angielski do stopnia licencjata i moja uczelnia uznala to za wystarczajace kwalifkacje. Jednak jesli jestes tylko po maturze bedziesz zmuszona zdac jeden z tych dwoch testow. Pozniej zostaje tylko przyjemnosc jaka jest wybor uniwersytetu.

-Gdzie i jak ich szukać?

-Bardzo prosto. Tu wszystko sprowadza sie do jednej strony – UCAS. Przez nia szukasz uczelni, kierunku, kursu, i przez nia wypelniasz i skladasz aplikacje na studia. Wszystko robisz online.

-Jakie są wymagania, by móc się dostać i jak im sprostać?

Tak jak wyzej plus dobrze jesli to co zdawalas na maturze pokrywa sie z tym co chcesz studiowac. Tu bardzo wazny jest twoj list motywacyjny tzw. Personal Statement. Piszesz go podobnie jak ten do pracy tyle ze tu musisz przekonac dana uczelnie a nie pracodawce. Mozesz pisac o swoim zaangazowaniu , zajeciach pozalekcyjnych , itp. Jak je pisac i przyklady mozna znalezc na stronce UCAS oraz bardzo pomocnej Studential.com .

-Czy to jest związane z jakimiś kosztami?

-Tak, w zeszlym roku to bylo 15 funtow , w tym chyba 17. W zamian mozesz zlozyc aplikacje na 5 kierunkow w pierwszej fazie przyjec. Tak w ogole jest ich trzy. Pierwsza faza , UCAS Extra i Clearing. Wiecej informacji mozna znalezc jak zwykle na UCASieJ.

Uczysz się w angielskiej szkole, więc:

-Jak sobie radzisz z językiem, zarówno na wykładach, jak i w codziennym życiu?

-Dobrze, raczej nie mam wiekszych klopotow. Na poczatku mozesz miec problem ze zrozumieniem roznych akcentow ale mozna sie bardzo szybko przyzwyczaic.

-Czy oprócz ciebie, studiują tam jacyś inni Polacy?

-Jest nas tu kilku,przynajmniej na moim kierunku.Nie wiem jak z calym uniwersytetem bo kampus jest dosc spory, ale York jest multikulturowy. Za to napewno jest tu mnostwo studentow z Chin i Japonii.

-Jaki stosunek do cudzoziemców, mają tamtejsi wykładowcy?

-Swietny,zadnych problemow ale tak jak mowilam jest tu mnostwo cudzodziemcow wiec sadze ze wykladowcy sa do tego przyzwyczajeni.

-Czy tok nauczania w Brytyjskich szkołach, dużo się różni od tego w Polsce?

Dosc sporo bo tu musisz sie nauczyc tak zwanego myslenia krytycznego. Nie polega to na wkuwaniu formulek ale na mysleniu, analizowaniu i badaniu tematu. Oczywiscie wiedza tez jest konieczna ale nie jedyna. Na trzecim roku skupiasz sie wlasciwie w calosci na wlasnym projekcie- cos podobnego do naszej pracy magisterskiej ale jeszcze nie mialam okazji sprawdzic w praktyceJ

Powiedz mi teraz, coś o nauce w takiej szkole:

-Czy płaci się jakieś czesne? Jeśli tak, to ile np. ty płacisz?

-Tak , za kazdy rok, a przecietny kurs trwa 3 lata placi sie okolo 3000 funtow. Ale na wstepie dostajesz pozyczke ktora pokrywa calosc. Splacasz ja dopiero po studiach i to tylko jesli zarabiasz wiecej niz 15000 funtow rocznie.Wiec jezeli nie bedziesz tyle zarabiac nie splacasz jej nigdy. Ale jesli masz tyle szczescia i dostaniesz dobrze platna prace to nadal splacasz cos okolo 2% miesiecznych zarobkow…wiec calkiem niezleJw Szkocji natomiast studia sa za darmo ale na ten temat nie mam zadnych informacji. Pozatym masz szanse na dofinansowanie od rzadu i uczelni maximum cos okolo 6000 rocznie w zaleznosci od dochodow twoich rodzicow. Szczegolow mozesz sie dowiedziec na uczelni.

-Jaki jest tam system oceniania?

Procentowy.Musisz uzyskac przynajmniej 40% z egzaminow i esejow.Tak jest u mnie , nie wiem jak to wyglada na innych wydzialach czy uniwersytetach.

-Przedewszystkim, jaki jest poziom nauczania?

Raczej nie widze duzych roznic ale tu nie ma tylu pamieciowek, wiecej praktyki niz teorii w porownaniu do polskich uczelni z ktorymi mialam stycznosc. Na pewno latwiej jest zdac jesli ci tylko na tym zalezy ale tez trzeba pamietac ze tu uczelnie na tobie zarabiaja wiec ich stosunek do studentow jest inny-oni sa dla ciebie-beda pomagac jesli tylko tego potrzebujesz. Wydaje mi sie jednak ze kazdy powinien sobie wyrobic wlasna opinie na ten temat.

Studiowanie w Anglii, wiąże się z mieszkaniem i życiem w niej:

-Czy drogie jest “życie” w tym kraju?

-Nie,jesli chcesz to zycie moze tu byc bardzo tanie.W hipermarketach i sklepach jest mnostwo promocji jak na przyklad BOGOF(buy one get one free) czy sezonowych wypzedazy. Jedyne co jest tu duzo drozsze to papierosy, piwo w pubach, transport i mieszkaniaJ.

-Gdzie można zamieszkać?(Czy są tam jakieś akademiki?)

-Tak, masz zapewnione miejsce w akademiku jesli jestes na pierwszym roku. Na drugim i trzecim uczelnie oczekuja, ze wyprowadzisz sie ze znajomymi ale pewnie nadal mozesz starac sie o akademik.
-Czy pokoje do wynajęcia są drogie? Może lepiej wynająć całe mieszkanie?

-Zalezy jak duzy dom, z iloma znajomymi itp. Nie znam cen akademikow a cena pokoju zalezy od miasta, standardu domu, przypuszczam ze okolo 60-70 tygodniowo wliczajac rachunki.Wszyscy tu sa niesamowicie pomocni wiec o lokum nie ma sie co martwic na zapas.

-Czy trudno znaleźć tam pracę?

-Nie wiem jak w innych miastach ale przypuszczam ze podobnie. York jest studenckim miastem wiec masz mnostwo szans znalezc prace w pubie, restauracji itp. Pracodawca dostosuje sie do twoich godzin na uczelni. Pozatym sam uniwersytet moze ci pomoc w znalezieniu pracy. A w wakacje kiedy mozesz naprawde pracowac pelny etat masz szanse zapracowac na caly rok studiow. Tyle ze z wakacji nici.

-Ty sama, jak sobie tam radzisz?

-Pracuje dorywczo w ciagu roku ale glownie zarabiam w wakacje + dofinansowanie od szkoly i jest OKJ

-Wspominałaś wcześniej, że mieszkasz daleko od szkoły. Jak więc do niej dojeżdżasz?

-Pociagami ale sa drogie. Tyle ze tu w zaleznosci od kursu mozesz miec 10-40 godzin tygodniwo, wiec wychodzi 3-5 dni na uniwerku. Mi sie bardziej oplaca mieszkac dalej,wynajmowac taniej mieszkanie i dojezdzac 3 dni w tygodniu.

Na koniec, powiedz mi coś o twoim kierunku:

-Dlaczego wybralas właśnie ten?

-Bo daje swietne mozliwosci na dobra prace w przyszlosciJ

-Jakie przedmioty są tam wykładane?

Na pierwszym roku mialam szesc modulow:

• Understanding Markets

• Behaviour in Organisations

• International Business Environment

• Financial and Management Accounting

• Operations Management

• Academic Research Methods in Management.

-Ale kazdy rok jest inny wiec warto wejsc na stronke uniwersytetu I troche poczytac. To jest bardzo wazne poniwaz nawet jesli kurs bedzie sie nazywal tak samo kazdy uniwesytet moze skupiac sie na czyms innym. Np. W przypadku historii jeden moze byc bardziej nastawiony na starozytnosc a inny na sredniwiecze dlatego warto wejsc na stronke danej uczelni i dokladnie poczytac o kursie.

-Jakie możliwości otworzy on przed tobą w przyszłości?

-Dosc spore w zaleznosci od specjalizacji moge zostac ksiegowa, managerem , managerem ksiegowych…itp.:)

Jeszcze jedno. Czy warto studiować w Anglii?

-Zdecydowanie Tak. Ludzie sa tu bardzo pomocni a wykladowcy sa dla ciebie a nie ty dla wykladowcow. Uczysz sie tylko rzeczy ktore beda ci potrzebne w przeszlym zawodzie ale jesli chcesz mozesz zawsze poszerzyc wlasna wiedze, i wszyscy beda cie w tym wspierac. Oni tu bardziej ucza jak sie uczyc i jak ta wiedze efektywnie wykorzystac a nie niepotrzebnych idiotyzmow ktorych prawdopodobnie nigdy wiecej nie uzyjesz. Masz dostep do roznych darmowych lub nisko platnych zajec dodatkowych i kursow np.jezykowych. Do tego swietnie zaopatrzone biblioteki no i York sam w sobie jest argumentem zeby tu przyjechac

-Jakies minusy?

-Daleko od domu, inne jedzenie przy czym sa tu polskie sklepy, praca z ludzmi z roznych kultur np. Z Japonii moze byc czasem wyzwaniem bo to mimo wszystko to kompletnie inny sposob patrzenia na swiat. Anglia sama w sobie jest inna od Polski i jezeli nie jestes w stanie tego zaakceptowac i polubic taka jaka jest mozesz miec problem z zyciem tutaj. Tu jest naprawde fajnie jezeli tylko otworzysz oczy i przestaniesz szukac samych minusowJ

-Czy poleciłabyś naukę w UK swoim znajomym?

-Robie to caly czasJ

Oto kilka uzytecznych stron:

www.ucas.ac.uk – Strona Ucas- bardzo pomocna.

www.york.ac.uk – Strona The University of York.

www.naric.org.uk – Strona gdzie mozesz przekwalifikowac swoja mature i inne kursy.

www.studential.com – Strona z przykladami Personal Statement na rozne kierunki.

Jak już pisałam w portretach. Interesuje się Finlandia. Jakiś czas temu postanowiłam zapoznać się z jej hymnem i muszę przyznać ze jest to piękny tekst. Czytałam kiedyś artykuł o różnych hymnach na świecie i w większości przypadków mówią one o tym, ze dany kraj zwycięży, pokona itp. W fińskim tego nie ma. Narodowa pieśń Finlandii chwali kraj w jakże piękny sposób. Zresztą sami zobaczycie. Mogę tylko dodać, ze hymn ten częściowo śpiewany jest po szwedzku. Pewnie dlatego, ze pierwowzór napisał szwed, a pozatym szwedzki jest przecież drugim językiem urzędowym w Finlandii.

MAAMME

Oi maamme, Suomi, synnyinma!                                                                                                                                                               Soi, sana kultainen!

Ei laaksoa, ei kukkulaa,

ei vettä rantaa rakkaampaa,

kuin kotimaa tää pohjoinen,

maa kallis isien!

Vårt land, vårt land, vårt fosterland,

Ljud högt, o dyra ord!

Ej lyfts en höjd mot himlens rand,

Ej sänks en dal, ej sköljs en strand,

Mer älskad än vår bygd i nord,

Än våra fäders jord.

Sun kukoistukses kuorestaan

kerrankin puhkeaa,

viel lempemme saa nousemaan

sun toivos, riemus loistossaan,

ja kerran, laulus synnyinmaa

korkeemman kaiun saa.

Pierwsza i druga zwrotka, to dokładnie ten sam tekst, tylko w dwóch różnych językach. Pierwsza i trzecia są po fińsku,  druga po szwedzku.

Oto tłumaczenie jakie znalazłam na Wikipedii:

Mój kraju, Finlandio, nasza ojczyzno!
Brzmi pięknie twe cenne imię!
Żadne góry, które stykają się z niebios wstęgą,
żadne ukryte doliny, żadne falami spłukane plaże
nie są tak ukochane jak nasz północny kraj.
Naszych przodków ziemio,
twój kwiat w pączku długo pozostawał,
teraz dojrzały w górę wystrzela.
Spójrz! Od naszej miłości bardziej rośnie
jego blask, radość, nadzieja, zapał!
I jaśniejsze nastaną czasy -
tę pieśń niech śpiewa nasz kraj.

Kierowała nią intuicja. Nie miała prawa poddać się i po prostu paść na środku ulicy. Choć tak bardzo napierał na nią strach, a w ustach kłębiły się jęki.
- Dam radę. Jestem Szklaną Damą, a ona nigdy nie przegrywa. – monolog w tej sytuacji był jak najbardziej uzasadniony.
Wszystko krwawiło. Świat jakby nagle się zatrzymał. Ona rozdawała rozkazy. Mogła krzyczeć jeśli ktoś stanął by jej na drodze. Mogła biec jeśli tylko tego zapragnęła. Wiatr popychał ją do przodu niszcząc z rozkoszą jej skórę, narządy. Pożerała kolejne krople,a przecież były to jej własne rozterki. Nie wina deszczu czy wody. Mogła przestać, ale bezsilność jej na to nie pozwalała. Przeklinała zjadając przy okazji swe malinowe usta. Niedługo nic już z nich nie zostanie…
Przechodząc obok “drewnianych” domków powtarzała wciąż w myślach
- Jestem już blisko celu, a my zawsze walczymy do końca. Nie mogę teraz przestać.
Sapała, mówiła sama do siebie aż mężczyzna siedzący w swym garbusie nie mógł oderwać od niej wzroku. Resztkami sił wczołgała się do swego [...]. Człowiekowi puszczają emocje, tak więc miała prawo płakać, wrzeszczeć. I też to zrobiła. Przepraszała swe gołe nogi i bose stopy za tak ogromny wysiłek, za tak wielką niewdzięczną podróż. Była u siebie. Doszła do celu. Histeria połączona z bezsilnością. Wtuliła się w swą pościel, przykryła “maćka” ciepłym termoforem, który zjadał swą ciepłą powierzchnią każdy skrawek jej ciała.
- Jestem Szklaną Damą, a ona zawsze dochodzi do celu.- wtedy już spała…

zizu144